Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα

Από

22 Νοεμβρίου 2014

701

Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα. Η ανοσοθεραπεία καλύτερη από τη χημειοθεραπεία στο μελάνωμα. Είναι αποτελεσματική;

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα

Η Nivolumab ή νιβολουμάμπη βελτιώνει τη συνολική επιβίωση και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου σε σχέση με το χημειοθεραπευτικό φάρμακο δακαρβαζίνη σε μη προθεραπευμένο προχωρημένο μελάνωμα χωρίς μετάλλαξη BRAF/serine/threonine protein kinase/πρωτεϊνική κινάση σερίνης/θρεονίνης.

Η Nivolumab συσχετίστηκε με σημαντικά παρατεταμένη συνολική επιβίωση, ακόμη και μεταξύ ασθενών με θετική και αρνητική/απροσδιόριστη κατάσταση PD-L1/Programmed Death-Ligand 1/Προγραμματισμένος Συνδετήρας Θανάτου 1.

Η Nivolumab συσχετίστηκε με σημαντικά παρατεταμένη επιβίωση σε σχέση με τη χημειοθεραπεία χωρίς εξέλιξη της νόσου και σημαντικά υψηλότερο ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης.

Σε μια μελέτη φάσης ΙΙΙ, όπως αναφέρεται στο περιοδικό New England Journal of Medicine, οι Robert et al βρήκαν ότι ο αναστολέας PD-1/Programmed Cell Death Protein 1/Πρωτεΐνη Προγραμματισμένου Κυτταρικού Θανάτου 1 σημείου ελέγχου, ως ανοσοθεραπεία, η nivolumab αύξησε σημαντικά τη συνολική επιβίωση, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης σε σύγκριση με την δακαρβαζίνη σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία για μεταστατικό μελάνωμα χωρίς μετάλλαξη BRAF.

Σε αυτή τη διπλή-τυφλή μελέτη, 418 ασθενείς από 80 κέντρα στην Ευρώπη, το Ισραήλ, την Αυστραλία, τον Καναδά και τη Νότια Αμερική με στάδιο ΙΙΙ ή IV μελάνωμα χωρίς μετάλλαξη BRAF, τυχαιοποιήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2013 έως και τον Φεβρουάριο 2014 για να λάβουν nivolumab 3 mg/kg κάθε 3 εβδομάδες συν δακαρβαζίνη ή εικονικό φάρμακο κάθε 2 εβδομάδες (n = 210) ή δακαρβαζίνη 1000 mg/m2 κάθε 3 εβδομάδες συν nivolumab ή εικονικό φάρμακο κάθε 2 εβδομάδες (n = 208). Η θεραπεία συνεχίστηκε μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή μέχρι την μη αποδεκτή τοξικότητα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η συνολική επιβίωση.

Οι υποομάδες των ασθενών που έλαβαν nivolumab ή δακαρβαζίνη ήταν γενικά ισορροπημένες ως προς την ηλικία, το φύλο, τη γεωγραφική περιοχή, τη φυσική κατάσταση, το στάδιο μετάστασης, τα επίπεδα της γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH/ Lactate Dehydrogenase), το ιστορικό των εγκεφαλικών μεταστάσεων, τη θετική κατάσταση PD-L 1 και την προηγούμενη συστηματική θεραπεία.

Όλοι οι τυχαιοποιημένοι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για 16,7 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Μετά τη διακοπή της θεραπείας της μελέτης, 63 ασθενείς από την ομάδα nivolumab (30%) και 114 από την ομάδα δακαρβαζίνης (55%) έλαβαν συστηματική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της ipilimumab ή ιπιλιμουμάμπης (Yervoy) σε ποσοστό 45 (21% όλων των ασθενών) για όσους είχαν πάρει nivolumab και 79 (38% του όλων των ασθενών) για όσους είχαν πάρει δακαρβαζίνη.

Η συνολική επιβίωση στον 1 χρόνο ήταν 72,9% για το nivolumab έναντι 42,1% για την δακαρβαζίνη. Η συνολική επιβίωση ήταν σημαντικά βελτιωμένη στην ομάδα που έλαβε nivolumab σε ασθενείς με θετική κατάσταση PD-L1. Το όφελος επιβίωσης με nivolumab παρατηρήθηκε, επίσης, σε όλες τις υποομάδες.

Η διάμεση επιβίωση ελεύθερης νόσου ήταν 5,1 για το nivolumab έναντι 2,2 μηνών για τη δακαρβαζίνη.

Ο αντικειμενικός ρυθμός ανταπόκρισης ήταν 40,0% για το nivolumab έναντι 13,9% για τη δακαρβαζίνη.

Πλήρης απόκριση παρατηρήθηκε σε 7,6% για τη nivolumab έναντι 1,0% των ασθενών για τη δακαρβαζίνη.

Μείωση του όγκου ≥ 30% επιτεύχθηκε σε 17 (31%) από 54 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με nivolumab σε σύγκριση με 8 (16%) από 49 ασθενείς που έλαβαν δακαρβαζίνη.

Ανεπιθύμητες ενέργειες νιβολουμάμπης

Οι πιο συχνές σχετιζόμενες με τη θεραπεία ανεπιθύμητες ενέργειες για τη nivolumab και τη δακαρβαζίνη ήταν ναυτία (16,5% έναντι 41,5%), κόπωση (19,9% έναντι 14,6%), κνησμός (17,0% έναντι 5,4%) και διάρροια (16,0% έναντι 15,6%). Σχετιζόμενες με τη θεραπεία βαθμού 3 ή 4 ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν σε 11,7% για τη nivolumab έναντι 17,6% για τη δακαρβαζίνη, ενώ η πιο συχνή ήταν η διάρροια για τη nivolumab (1% έναντι 0,5%), ενώ για την δακαρβαζίνη η θρομβοκυτταροπενία (0% έναντι 4,9%) και ουδετεροπενία (0% έναντι 4.4 %). Σχετιζόμενες με τη θεραπεία σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες για τη nivolumab και τη δακαρβαζίνη εμφανίστηκαν σε 5,8% έναντι 5,9% και οι ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας της μελέτης σε 6,8% έναντι 11,7%. Δεν υπήρξαν θάνατοι.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι η Νivolumab σχετίστηκε με σημαντική βελτίωση στη συνολική επιβίωση και η επιβίωση χωρίς εξέλιξη, σε σύγκριση με τη δακαρβαζίνη και με μειωμένο κίνδυνο για τοξικές επιδράσεις.

Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για τη νιβολουμάμπη και τις παρενέργειές της

Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για την ιπιλιμουμάμπη και της παρενέργειές της

Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για τη δακαρβαζίνη και τις παρενέργειές της

Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικές θεραπείες για το μελάνωμα που δεν έχουν παρενέργειες

Βιβλιογραφία

Robert, C, Thomas, L, Bondarenko, I, et al. Ipilimumab plus dacarbazine for previously untreated metastatic melanoma. N Engl J Med 2011;364:2517-2526