Σύνδρομο διαρροής εντέρου. Το σύνδρομο διαρροής εντέρου είναι υπεύθυνο για πολλές μακροχρόνιες παθήσεις και οι αιτίες του είναι πολλές
Σύνδρομο διαρροής εντέρου
Το σύνδρομο διαρροής εντέρου ή σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου είναι η αιτία πολλών μακροχρόνιων σοβαρών παθήσεων, όπως ο διαβήτης, ο λύκος, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και η σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι υποστηρικτές του συνδρόμου διαρροής του εντέρου πιστεύουν ότι το μεταλλαγμένο ή κατεστραμμένο τοίχωμα του εντέρου που είναι αποτέλεσμα κακής διατροφής, παρασίτων, λοίμωξης ή φαρμάκων, επιτρέπει σε ουσίες όπως οι τοξίνες, τα μικρόβια και τα αχώνευτα τρόφιμα να διαρρέουν.
Έτσι ξεκινά μια ανοσολογική αντίδραση...
Τα αχώνευτα σωματίδια τροφίμων μπορούν να περάσουν μέσω “διαρροής” το τοίχωμα του εντέρου και να μεταφερθούν στο υπόλοιπο σώμα, οδηγώντας σε ένα μεγάλο αριθμό παθήσεων που κυμαίνονται από ημικρανίες έως αυτισμό. Η διέλευση των πρωτεϊνών μέσω του συνδρόμου διαρροής του εντέρου, θεωρείται από μερικούς ότι είναι η αιτία του αυτισμού.
Το εσωτερικό του εντέρου είναι επενδεδυμένο με ένα ενιαίο στρώμα κυττάρων που συνθέτουν το φράγμα του βλεννογόνου (το φράγμα μεταξύ του εσωτερικού του εντέρου και του υπόλοιπου σώματος).
Αυτό το εμπόδιο είναι αποτελεσματικό στην απορρόφηση θρεπτικών ουσιών, αλλά αποτρέπει τα περισσότερα μεγάλα μόρια και τα μικρόβια να διέρχονται από το εσωτερικό του εντέρου στην κυκλοφορία του αίματος και ενδεχομένως ερεθίζουν το επιθήλιο του εντέρου.
Το αλκοόλ, η ασπιρίνη και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως η ιβουπροφαίνη είναι γνωστά ερεθιστικά για το βλεννογόνο του εντέρου. Βλάπτουν τις στενές συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων, επιτρέποντας σε υδατοδιαλυτές ουσίες να περάσουν μέσα από τα κενά στην κυκλοφορία του αίματος.
Γαστρεντερολόγοι (ειδικοί σε παθήσεις του εντέρου), γενικά, συμφωνούν ότι αυτές οι ερεθιστικές ουσίες δεν προκαλούν, συνήθως, τίποτα περισσότερο από ήπια φλεγμονή σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εντέρου, καθώς και ότι η επένδυση του εντέρου γίνεται ακόμα πιο πορώδης.
Οι ακόλουθες ασθένειες και θεραπείες είναι γνωστό ότι βλάπτουν την επένδυση του εντέρου:
• Φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn
• Λοιμώξεις του εντέρου, όπως οι μολύνσεις από σαλμονέλα, νοροϊό και η λαμβλίαση
• Η κοιλιοκάκη
• Η χημειοθεραπεία
• Η χρόνια νεφρική νόσος
• Η ακτινοθεραπεία στην κοιλιακή χώρα
• Τα ανοσοκατασταλτικά (φάρμακα που αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα)
• Το HIV-Human immunodeficiency viruse/Ιός ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας/AIDS-Acquired Immunodeficiency Syndrome–Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοανεπάρκειας
• Η κυστική ίνωση
• Ο διαβήτης τύπου 1
Για παράδειγμα, τα άτομα με νόσο του Crohn, συνήθως, μπορούν να επωφεληθούν από τη φαρμακευτική αγωγή για τη μείωση της φλεγμονής του εντέρου.
Η διατροφή, τα συμπληρώματα διατροφής, όπως τα προβιοτικά, τα τρόφιμα χωρίς γλουτένη και άλλες ειδικές δίαιτες και διατροφικές θεραπείες βοηθούν, ενώ άλλοι καταφεύγουν στη νηστιοθεραπεία, αλλά θέλει προσοχή για να μη δημιουργηθούν διατροφικές ελλείψεις.
Η εντερική διαπερατότητα από την άλλη είναι μια φυσιολογική λειτουργία του εντέρου που επιτρέπει στα θρεπτικά συστατικά να περνούν μέσα από το έντερο, το οποίο διατηρεί μια λειτουργία φραγμού για να κρατήσει δυνητικά επιβλαβείς ουσίες (όπως, αντιγόνα).
Σε ένα υγιές έντερο στον άνθρωπο, μικρά σωματίδια (<4 Α) μπορούν να μεταναστεύσουν μέσω των οδών Claudin στη διασταύρωση των πόρων και σωματίδια έως 10-15 Ε (3,5 kDa) μπορεί να περάσουν μέσω της παρακυτταρικής οδού πρόσληψης.
Ένας τρόπος με τον οποίο η εντερική διαπερατότητα διαμορφώνεται είναι μέσω των υποδοχέων CXCR3/chemokine receptor with three ligands/υποδοχέας χημειοκίνης με τρεις υποκαταστάτες στο τοίχωμα του εντέρου, οι οποίοι ανταποκρίνονται στη ζονουλίνη. Η γλιαδίνη (γλυκοπρωτεΐνη που υπάρχει στο σιτάρι) ενεργοποιεί τη σηματοδότηση ανεξάρτητα από τη γενετική έκφραση της αυτοανοσίας στη ζονουλίνη, οδηγώντας σε αυξημένη εντερική διαπερατότητα σε μακρομόρια. Βακτηριακά παθογόνα, εντερικοί ιοί, παράσιτα διαταράσσουν τη λειτουργία και αυτές οι επιδράσεις μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη χρόνιων εντερικών διαταραχών.
Η υπερβολική εντερική διαπερατότητα είναι ένας παράγοντας σε διάφορες αυτοάνοσες παθήσεις, όπως η νόσος του Crohn, η κοιλιοκάκη, ο διαβήτης τύπου 1, και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, αλλά δεν είναι σαφές εάν η αυξημένη εντερική διαπερατότητα είναι το αίτιο ή η συνέπεια αυτών των συνθηκών.
Η Larazotide είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της ζονουλίνης, υποψήφιο φάρμακο, για την κοιλιοκάκη, με βάση την υπόθεση ότι η αυξημένη εντερική διαπερατότητα στην κοιλιοκάκη είναι επιβλαβής για την υγεία.
Βιβλιογραφία
-Keita AV, Soderholm JD. The intestinal barrier and its regulation by neuroimmune factors. Neurogastroenterol Motil 2010;22:718–33.
-Bischoff S. C., Barbara eta al. (2014). Intestinal permeability—A new target for disease prevention and therapy. BMC Gastroenterology, 14(1), 189.
-Konturek P. C., et al. (2011). Stress and the gut: Pathophysiology, clinical consequences, diagnostic approach and treatment options. Journal of Physiology and Pharmacology, 62(6), 591–599.
-Galland, L. (2014). The gut microbiome and the brain. Journal of Medicinal Food, 17(12), 1261–1272.
-Konturek P. C., et al (2011). Stress and the gut: Pathophysiology, clinical consequences, diagnostic approach and treatment options. Journal of Physiology and Pharmacology, 62(6), 591–599.
Υψηλής ποιότητας συμπλήρωμα διατροφής για το σύνδρομο διαρροής εντέρου
Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο
Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό
Διαβάστε, επίσης,
Οι βιταμίνες για τον πεπτικό σωλήνα
Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου
Φωτοθεραπεία για τις φλεγμονές του εντέρου
